قطع مصرف شروع مهمی است، اما درمان پایدار به زندگی بعد از آن می‌پردازد. فرد باید برای ساعت‌ها، رابطه‌ها و احساساتی که قبلاً با مصرف مدیریت می‌شدند، راه تازه‌ای بسازد.

• مدیریت ولع و تأخیر انداختن تصمیم؛
• شناخت محرک‌های بیرونی و درونی؛
• تنظیم خواب، تغذیه و برنامه‌ی روزانه؛
• درمان اضطراب، افسردگی، تروما یا درد همراه؛
• ترمیم اعتماد و مرزها در خانواده؛
• برنامه‌ی مالی و کاهش دسترسی به موقعیت‌های پرخطر؛
• بازگشت تدریجی به کار، تحصیل و فعالیت معنادار؛
• ساختن شبکه‌ی حمایت و پیگیری منظم.

ولع را چطور مدیریت می‌کنیم؟

ولع فرمان نیست؛ موجی است که بالا می‌رود و پایین می‌آید. هدف این نیست که فرد هرگز میل نداشته باشد، بلکه فاصله‌ای بین میل و عمل ایجاد کند.

• نام‌گذاری محرک: کجا، با چه کسی و بعد از چه احساسی؛
• ترک فوری موقعیت یا حذف دسترسی؛
• تماس با فرد امن یا درمانگر طبق برنامه؛
• به‌تأخیرانداختن تصمیم و انجام فعالیت کوتاه جایگزین؛
• یادآوری پیامدهای نزدیک و دلیل شخصی تغییر؛
• خواب و گرسنگی را جدی‌گرفتن؛
• بررسی اشتباه برنامه پس از هر موقعیت، بدون تحقیر خود.

یک برنامه‌ی مکتوب بهتر از تصمیم لحظه‌ای است
سه محرک اصلی، سه نفر امن، دو مکان کم‌خطر و یک اقدام فوری را بنویسید. برنامه باید آن‌قدر ساده باشد که در لحظه‌ی ولع قابل اجرا بماند.