1. مصاحبه‌ی والد: رشد، سلامت، زبان، خواب، آموزش، خانواده و تاریخچه‌ی دشواری مرور می‌شود؛
2. گفت‌وگو با کودک: تجربه‌ی مدرسه، هیجان، نقاط قوت و معنایی که به مشکل داده است بررسی می‌شود؛
3. بررسی نمونه‌ها: دیکته، انشا، خواندن، برگه‌ی ریاضی و کارنامه در بافت درست دیده می‌شوند؛
4. سنجش استاندارد و بالینی: مهارت‌های تحصیلی و فرایندهای مرتبط با ابزار معتبر ارزیابی می‌شوند؛
5. افتراق: توجه، زبان، هوش، شنوایی و بینایی، اضطراب، افسردگی، اوتیسم، خواب و فرصت آموزشی بررسی می‌شوند؛
6. اطلاعات مدرسه: با رضایت، نظر معلم درباره‌ی عملکرد، آموزش و پاسخ به مداخله گرفته می‌شود؛
7. بازخورد و برنامه: نتیجه به زبان روشن، همراه با نقاط قوت، نیازها، ارجاع‌ها و هدف‌های قابل‌اندازه‌گیری ارائه می‌شود.

تست تنها کافی نیست
عدد آزمون بدون مشاهده، تاریخچه، کیفیت آموزش و عملکرد واقعی کودک معنای محدودی دارد. گزارش حرفه‌ای باید توضیح دهد نتیجه چه معنایی دارد و چه کاری باید انجام شود.