بعضی کودکان نمی‌دانند چطور نزدیک شوند؛ بعضی خیلی ناگهانی وارد بازی می‌شوند؛ بعضی هم از ترس جواب رد، اصلاً تلاش نمی‌کنند. تمرین باید کوتاه، واقعی و متناسب با سن باشد، نه سخنرانی طولانی.

• اول از موقعیت‌های کم‌خطر و یک دوست آشنا شروع کنید؛
• جمله‌های شروع بازی را تمرین کنید: «می‌شه منم بازی کنم؟» یا «دوست داری اینو با هم بسازیم؟»؛
• به کودک یاد بدهید پاسخ منفی، ارزش شخصی او را تعیین نمی‌کند؛
• مشارکت، انعطاف و رعایت قانون بازی را با مثال نشان دهید؛
• دوستی سالم را با احترام دوطرفه، امکان نه‌گفتن و نبود تهدید توضیح دهید؛
• کودک را جلوی دیگران مجبور به سلام، بغل یا حرف‌زدن نکنید؛
• اگر گروهی عمداً کنار می‌گذارد، فقط مسئولیت را روی کودک نگذارید و محیط را بررسی کنید.

تمرین یک‌دقیقه‌ای
پیش از مهمانی یا مدرسه، فقط یک هدف انتخاب کنید: سلام‌کردن، یک سؤال پرسیدن یا پنج دقیقه ماندن در بازی. بعد درباره‌ی تلاش حرف بزنید، نه فقط نتیجه.